DE OUDSTE VRIENDEN Als jaren komen, kan het uur bedanken, Op school gelden slechts uren: vriendschap, twist, En de verveling die ons vergewist Dat wij saamhorig zijn als de schoolbanken. Dan komen jaren, - ook al vielen Franken En slag bij Nieuwpoort in de boekenkist, - Maar als men eens in 't jaar de brieven mist, Die niet meer komen, - dan gaat 't jaar bedanken... En dan geldt weer de oudste muntstandaard: Minuten, zoet herleefd, nooit opgespaard, Of die verstrooid tussen de scherven liggen. Een pot lijmt men wel saâm, geld is te sparen, Maar uit minúten kunnen steenen biggen Geen uren zaam'len - of uit uren jaren...   Simon Vestdijk