plast in de wastafel, staat
laat op drinkt koffie zwart
een grote kop veel suiker
rekt zich lang uit twee keer
en gaat weer liggen.
Zon streept zijn been.
Meisjes! denkt hij, woef!
bijt in zijn kussen
tot zijn kiezen kraken.
Hij is er tegen. Tegen
discreet en problematisch
leven, maar ja.
Zijn laatste zestig jaar
breken al aan.Judith Herzberg
